Büyüt 
Küçült
Seyyar Sahne Ve İTÜ M.T. Molière-Gülünç Kibarlar oyun değerlendirme toplantısı için notlar - Celal Mordeniz - 29 Aralık 2001
1. Bu oyun süreci İTÜMT ve Seyyar Sahne için çıkartılan ve çıkartılacak olan prodüksiyonlar silsilesi içinde herhangi bir tanesi olarak anlaşılmamalıdır. Edinilen deneyimler ile oyunun çalışma ve gösterim aşamalarında baş gösteren sorunlar iyi değerlendirilmelidir. Bu oyunun, şekillendirmeye çalıştığımız tiyatro perspektifi için bulunmaz fırsatlar ve tartışma başlıkları sunduğu kanısındayım.
2. Bu oyun, yazar, yönetmen ve oyuncu tiyatrosu kavramlarını tartışmamızı mecburileştirmiştir.
3. Görünen odur ki biz oyuncu tiyatrosu yaptığımızı iddia ederken aslen oyuncu ve yönetmen tiyatrolarının birlikte varolduğu bir tiyatro pratiği içinde devinmekteyiz. Kanımca bu durum, yani yönetmen ve oyuncu tiyatrosu paradigmalarının bir arada varolması, reddedilmesi gereken bir durum değildir. Hatta doğru yapıldığı ve yazar tiyatrosu da bu ikiliye hakkıyla katıldığı takdirde teatral olarak çok ileri düzeye erişmek mümkündür. Oysa ancak bu oyunda keşfedebildiğimiz fakat uzun yıllardır var olan durum, bu iki paradigmanın verimsiz bir birlikteliğidir. Bu durumu bütün gruplarda tartışarak düzeltmemiz icap etmektedir.
4. Asıl olarak İTÜ Sahnesi’nin yaptığı ilk oyun sonrası oyun değerlendirmelerinden, oyunculuk üslubumuzu (daha doğrusu kendi kafamızda algıladığımız oyunculuk üslubumuzu) masaya yatırmamız gerektiği ortaya çıkmıştır. Katılıma davet eden, katılıma zorlayan, grotesk, yalın, salonda yapılan, sokakta yapılan, stilize, doğal oyunculuk kavramları yeniden ya da ilk kez tartışılmalıdır.
5. Ayrıca tiyatro kökenli olmasına gerek olmayan “profesyonel” bir dramaturgi ekibi oluşturulması, hem gurupları entelektüel bir birikime zorlar, hem de oyunların estetik ve politik seviyesini yükseltir diye düşünüyorum. Bu ekip, yönetmen ve oyuncularla sadece oyun sürecinde değil, bütün bir yıl boyunca çeşitli tartışma başlıklarını, oynanacak oyunu, tiyatroyu ya da sanatsal, politik ve felsefi bazı kuramları tartışması beklenen bir oluşum şeklinde düşünülebilir. Ancak böyle bir ekibin varlığı ancak yönetmen ve oyuncu tiyatrosu paradigmalarının doğru birlikteliğiyle mümkün olabilir.
6. Herkese yeni yılda bol sanatlı günler dilerim.
Yönetmen tiyatrosundan oyuncuyu işlenecek bir hamura dönüştüren, oyunu günahı ve sevabıyla sadece yönetmen(ler)in sahiplendiği bir tarzı değil “sahneye koyma” estetiğini kastediyorum.